馃彌 29 maja 1453 r.: ostatni atak na Konstantynopol
W nocy 29 maja 1453 r., oko艂o drugiej nad ranem, armia osma艅ska przyst膮pi艂a do decyduj膮cego ataku na Konstantynopol. Rozpocz臋艂a si臋 ostatnia bitwa o Konstantynopol, tysi膮cletni膮 stolic臋 Cesarstwa Bizantyjskiego.
⚔️ Jako pierwsi na mury ruszyli nieregularni 偶o艂nierze, ochotnicy i rekruci. Za nimi szli regularni 偶o艂nierze su艂tana. Ostatnimi do walki przyst膮pili janczarzy, najlepsza cz臋艣膰 armii osma艅skiej, zdyscyplinowana, dobrze uzbrojona i wychowana w duchu ca艂kowitej wierno艣ci su艂tanowi.
馃暞 Obro艅cy miasta walczyli z zaciek艂o艣ci膮. Rzymianie, Genue艅czycy, Wenecjanie i wszyscy, kt贸rzy pozostali przy murach Konstantynopola, zdawali sobie spraw臋, 偶e nie ma ju偶 dok膮d si臋 wycofa膰. Bizantyjskie 藕r贸d艂a opisuj膮 makabryczny obraz ostatniej bitwy — krzyki, ogie艅, krew, tysi膮ce poleg艂ych po obu stronach.
⚫️ Oko艂o 艣witu sytuacja sta艂a si臋 krytyczna. Giovanni Giustiniani, jeden z g艂贸wnych dow贸dc贸w obrony, zosta艂 ci臋偶ko ranny. Jego wycofanie si臋 z odcinka muru by艂o ci臋偶kim ciosem dla obro艅c贸w. Wkr贸tce Osmanowie wdarli si臋 do miasta.
馃憫 Ostatni cesarz, Konstantyn XI Paleolog, zgin膮艂 w bitwie, broni膮c stolicy. Jego 艣mier膰 sta艂a si臋 symbolem ko艅ca Cesarstwa Bizantyjskiego i ostatnim aktem wierno艣ci cesarza swojemu miastu.
⛪️ Wkroczywszy do Konstantynopola, wojska osma艅skie ruszy艂y do Hagia Sophii, gdzie schroni艂y si臋 tysi膮ce mieszka艅c贸w. 艢wi膮tynia Justyniana, przez wieki b臋d膮ca sercem prawos艂awnego 艣wiata, zosta艂a zaj臋ta. Rozpocz臋艂y si臋 grabie偶e, przemoc, branie je艅c贸w i niszczenie 艣wi臋to艣ci.
馃摐 Wsp贸艂cze艣ni z przera偶eniem opisywali p艂acz dzieci, szloch matki i rozpacz tych, kt贸rzy byli 艣wiadkami upadku wielkiego miasta. Wraz z lud藕mi gin臋艂y r臋kopisy, relikwie, skarby ko艣cielne i pami臋膰 ca艂ej epoki.
馃晫Tego samego dnia Mehmed II wkroczy艂 do miasta i uda艂 si臋 do Hagia Sophii. Konstantynopol pad艂. Chrze艣cija艅ska stolica Wschodu, „Caesaropolis” — „Kr贸lowa miast” — znalaz艂a si臋 pod w艂adz膮 Osman贸w.
Kana艂 Pontyjski|螤慰谓蟿喂伪魏维