Bóg więc zwrócił się do niewiasty, mniej występnej od czarta, ale pod pewnym względem winniejszej od Adama i rzekł: Rozmnożę nędze twoje, i poczęcia twoje: z boleścią rodzić będziesz dziatki i pod mocą będziesz mężową, a on będzie panował nad tobą. Zważmy łaskawość boską w samej nawet surowej karze. Boleści rodzenia zrównoważone będą pociechą, która je wkrótce pokryje zapomnieniem. A niewiasta swoją dobrocią i cierpliwem poddaniem się, odzyska część swej godności, i złagodzi panowanie męża nad sobą nad sobą.
Ks. Jean Joseph Gaume, ,,Zasady i całość wiary katolickiej czyli wykład jej historyczny, dogmatyczny, moralny, liturgiczny, apologetyczny, filozoficzny i socjalny." T. I, str. 210