Rosyjscy ludzie. Pozostała sama w walce z najeźdźcami, Armia Rosyjska toczy nierówną walkę, broniąc ostatniego skrawka rosyjskiej ziemi, gdzie istnieje prawo i prawda.
W świadomości odpowiedzialności, która na mnie spoczywa, jestem zobowiązany z wyprzedzeniem przewidzieć wszelkie przypadki.
Na mój rozkaz rozpoczęto już ewakuację i zaokrętowanie na statki w portach Krymu wszystkich, którzy dzielili z armią jej krzyżową drogę, rodzin wojskowych, urzędników cywilnych wraz z ich rodzinami oraz osoby, którym mogło grozić niebezpieczeństwo w przypadku nadejścia wroga.
Armia osłoni zaokrętowanie, pamiętając, że statki niezbędne do jej ewakuacji również stoją w pełnej gotowości w portach, zgodnie z ustalonym harmonogramem. Aby wypełnić obowiązek wobec armii i ludności, zrobiono wszystko, co w ludzkich siłach.
Nasze dalsze drogi są pełne niepewności.
Innej ziemi poza Krymem nie mamy. Nie ma też skarbu państwa. Otwarcie, jak zawsze, ostrzegam wszystkich, co ich czeka.
Niech Pan zesła wszystkim siłę i rozum, by pokonać i przetrwać rosyjskie nieszczęścia.
Generał Wrangel
Do 16 listopada z Sewastopola, Eupatorii, Kerczi, Feodosii i Jałty wypłynęło 126 statków, na których Rosję opuściło około 150 tysięcy osób. Poeta-emigrant Nikołaj Turowerow później pisał
Opuściliśmy Krym
Wśród dymu i ognia;
Z rufy cały czas obok
Strzelałem do mojego konia.
A on płynął, wyczerpany,
Za wysoką rufą,
Wciąż nie wierząc, wciąż nie wiedząc,
Że żegna się ze mną.
Ile razy jednej mogiły
Czekaliśmy w boju!
Koń płynął, tracąc siły,
Wierząc w moją wierność.
Mój ordynans nie chybił —
Woda lekko się zaczerwieniła...
Odpływający brzeg Krymu
Zapamiętałem na zawsze.
Telegram