Stat. 88. Nie wolno kapłanowi, który z powołania swego jest nauczycielem ludu wiernego, zaniechać nauki, zwłaszcza umiejętności świętych, z któremi zapoznał się w seminarjum. Dlatego:
1-o ,,z codziennem rozważaniem rzeczy Bożych kapłan powinien połączyć czytanie ksiąg pobożnych, a przedewszystkiem tych, które są od Boga natchnione". (Pius X. Pobudka), czyli rozczytywać się w księgach Pisma św.;
2-o oprócz pilnego zapoznania się z prawem kościelnem, (sta. 12-17) kapłan powinien ciągle wertować dzieła teologiczne - moralne, dogmatyczne, pasterskie, wnikać w dawne życie Kościoła i bieżące sprawy kościelne, z zamiłowaniem uprawiać wiedzę liturgiczną, by dokładnie i umiejętnie uświętniać służbę Bożą;
3-o z nauk świeckich zapoznać się z tem, co niezbędne lub pożyteczne dla spełniania powierzonego urzędu (Leon XIII, Encykl. Etsi nos, 25 lutego 1882).
W tym celu kapłan powinien troszczyć się o pomnożenie biblioteki swojej w najnowsze i najlepsze dzieła z tego zakresu; nie żałować grosza na dobre czasopisma (...)
Za głosem wielkich Papieży Piusa X (Enc. Pascendi dominici gregis, 8 wrz. 1907), Benedykta XV (Enc. Ad beatissimi, d. 1 list. 1914 i chwalebnie nam przewodniczącego Piusa XI (Enc. Ubi arcano Dei, d. 23 grud. 1922) unikać będziemy pism tchnących zgubnemi nowinkami - modernizmu dogmatycznego, moralnego, prawnego i społecznego. Fałszywe poglądy tegoczesne powinny się odbijać o moc ,,Ducha prawdy, który nam jest dany"; naszym jednak obowiązkiem jest przez świątobliwość żywota i ćwiczenie się w nauce szczerze katolickiej tę moc podtrzymać i ustawicznie ożywiać
Z Synodu diecezji podlaskiej, 1923 r.