27 Października 1939 roku, ZSRR oficjalnie likwiduje granicę Polsko-Litewską, a następnie rozpoczyna się marsz Wileńskiej Brygady Armii Litewskiej przez terytorium Wileńskie do jej stolicy Wilna do której dotrą kolejnego dnia.
Litwini nie byli sojusznikami a tym bardziej neutralni wobec Polaków. Kolaborowali z III Rzeszą Niemiecką i ZSRR na niekorzyść Polskiej racji na terenach Wileńszczyzny, którą uznają za własną a Polaków jako okupantów i przywłaszczycieli tamtego regionu.
Fragment umowy o przekazaniu Wilna i Wileńszczyzny Republice Litewskiej oraz o wzajemnej pomocy między Litwą a Związkiem Radzieckim dnia 10 października 1939 r. podpisanej przez J. Urbšysa i V. Mołotowa:
Przekonani, że interesy obu Umawiających się Stron zostaną spełnione przez ustalenie dokładnych warunków zapewnienia wzajemnego bezpieczeństwa i sprawiedliwego rozwiązania kwestii zależności państwowej miasta Wilna i Wileńszczyzny, nielegalnie oddzielonych od Litwy przez Polskę, uznali konieczność zawarcia niniejszej Umowy o przekazaniu miasta Wilna i Wileńszczyzny Republice Litewskiej oraz o wzajemnej pomocy między Związkiem Litewskim a Związkiem Radzieckim i wyznaczyli w tym celu swoich Pełnomocników: PREZYDENT REPUBLIKI LITEWSKIEJ: Juozas Urbšis, Minister Spraw Zagranicznych, URZĄD PREZYDENTA NAJWYŻSZEJ RADY ZSRR: W. M. Mołotow, Przewodniczący Rady Komisarzy Ludowych i Komisarz Ludowy Spraw Zagranicznych, których pełnomocnicy, po wzajemnym oświadczeniu swoich pełnomocnictw, uznanych za sporządzone w należytej formie i w wymaganym trybie, uzgodnili, co następuje: Artykuł I W celu umocnienia przyjaźni między Litwą a Związkiem Radzieckim, ZSRR, Wilno i obwód wileński Związku Radzieckiego. Związek Radziecki przekaże je Republice Litewskiej, włączając je do terytorium Państwa Litewskiego i ustalając granicę między Republiką Litewską a ZSRR zgodnie z załączoną mapą, jednak granica ta zostanie szczegółowo opisana w protokole dodatkowym.