Św. Eugeniusz, Biskup.
Eugeniusz (szlachetny), obywatel miasta Kartaginy w Afryce, poważany był tamże powszechnie dla swej zacności, gorliwości i roztropności. Zostawszy w r. 480 Biskupem Kartaginy, pracował gorliwie dla Kościoła i pozyskał wielu Aryanów dla wiary świętej. Tern rozzłoszczeni fanatycy aryańscy, podjudzili króla, Hunneryka, by prześladował katolików. Około 500 księży i 5000 wiernych skazano na wygnanie. Przeciw samemu Eugeniuszowi nie śmiano jeszcze powstać. Dla zaznaczenia swego katolickiego stanowiska, przedłożyli potem Biskupi królowi wyznanie wiary, które ułożył Eugeniusz. W odpowiedzi na to ogłosił król katolików za kacerzy i wydał rozkaz, by odebrano im kościoły, zamknięto szkoły, a zakonników rozpędzono. 42 Biskupów posłano na wygnanie na Korsykę, a 302 w pustynie afrykańskie. Między tymi był i św. Eugeniusz. Dostał on się pod władzę pewnego aryańskiego biskupa, który nie posiadał się z uciechy, że może teraz dręczyć Świętego. Eugeniusz znosił wszystko cierpliwie i sam jeszcze dobrowolnie się umartwiał. Gdy zachorował, dawano mu dobrych szkodliwie lekarstwa. Mimo to wyzdrowiał, a wnet potem odwołał go król, Guntamund, z wygnania. Za króla Trazamunda dokazali Aryanie, że Eugeniusz musiał iść znowu na wygnanie do Francyi, gdzie też, otoczony sławą świętości, dokonał tułaczego żywota w Alby dnia 13. czerwca 505.
N a u k a: W jednym z listów pasterskich pisze św. Eugeniusz tak: „Proszę was ze łzami i zaklinam przez pamięć strasznego sądu ostatecznego, na który przyjdzie kiedyś Pan Jezus, byście trwali w wyznawaniu wiary katolickiej. Strzeżcie w sobie skarbu łaski Chrztu świętego . . . Biada tym, którzy przystaną do błędnowierców i nieprzyjaciół Jezusa."
M o d l i t w a: Udziel nam, Panie, za wstawiennictwem Twego św. Biskupa, Eugeniusza, tej łaski, abyśmy za jego przykładem Ciebie, jako naszego Boga i Zbawcę, zawsze wyznawali i miłowali. Amen.
SKARBIEC ŚWIĘTYCH PAŃSKICH. str. 388-389