‼️ Czy wiedzieliście, co oznaczało słowo „ustaša” zanim stało się symbolem zła?
Zanim ustański nóż przeciął dziecięce gardła, zanim Jasenovac, zanim Ante Pavelić — słowo „ustaša” miało inne znaczenie.
Było honorowe.
Było serbskie.
I było święte.
Oznaczało bohaterów, którzy powstawali przeciwko tureckiemu uciskowi, którzy ginęli za wolność i krzyż.
Było słowem, które nie pachniało nienawiścią — lecz powstaniem.
Sprawiedliwością.
Ofiarą.
Dziś to słowo wraca do nas przez nienawiść, a nawet nie wiemy, że najpierw było nasze.
Dziś, gdy wspomina się słowo „ustaša”, większość ludzi myśli o złowrogim ruchu z czasów II wojny światowej.
Jednak to słowo ma znacznie starsze i inne znaczenie w serbskiej tradycji.
„Ustaša” to serbskie słowo, które przez wieki oznaczało odważnych serbskich powstańców i rewolucjonistów.
Jednym z najsłynniejszych „ustašów” był król Piotr I Karađorđević, który brał udział w powstaniu bośniacko-hercegowińskim w 1875 roku i walczył pod pseudonimem Petar Mrkonjić.
Napisał nawet książkę
„Dzienniki jednego ustašy”.
Sama nazwa oznaczała serbskich powstańców walczących przeciwko osmańskiej tyranii, pragnących wolności.
Była prekursorem późniejszych oddziałów czetnickich i komitackich.
Podczas powstania nevesińskiego w 1875 roku ci odważni ludzie chwycili za broń przeciwko Turkom, rozpoczynając walkę, która doprowadziła do wojny Serbii i Czarnogóry z Turcją.
W trakcie tych wojen formowano ochotnicze jednostki o nazwach takich jak Morawsko-Dobriczko-Ochotniczy Ustaški Korpus i Ochotniczo-Ustaški Korpus Raszko-Ibarski, które wyzwoliły setki wsi i nigdy się nie wycofały.
Nazwa „ustaša” była używana w serbskim ruchu narodowym aż do początku XX wieku jako symbol walki o wolność.
W duchu chrześcijańskim ustaša to ten, kto powstaje dla sprawiedliwości, przeciw złu, bez strachu przed śmiercią.
Niestety samo słowo nabrało mrocznego znaczenia w 1929 roku, kiedy Ante Pavelić założył chorwacką organizację rewolucyjną, której członkowie stali się znani pod tą nazwą podczas II wojny światowej.
Ustaše Ante Pavelića zawłaszczyli to imię, a nawet je splamili krwią.
Nie tylko zabrali nam ziemię — zabrali nam też słowa.
Z serbskiej czci uczynili chorwackie zło.
[IG: zavet_predaka]