Teksty liturgiczne z Mszału Benedyktyńskiego na święto św. Ruberta, biskupa Salzburskiego, wyznawcy, benedyktyna (27 marca)

 27 marca

W zakonie benedyktyńskim 
Święto rytu zdwojonego 

Św. Ruberta, biskupa Salzburskiego, wyznawcy, benedyktyna

Introit. 
Zawarł z nim Pan przymierze pokoju i ustanowił go Książęciem, by godność Kapłańska została przy nim na wieki. Przypomnij sobie, Panie, Dawida, i troskę jego całą. Chwała Ojcu...

Módlmy się.
Zmiłuj się, prosimy Cię, Panie, nad nami, Twoimi sługami, przez chwalebne zasługi Twojego świętego wyznawcy i biskupa, św. Ruperta, a za jego pobożnym wstawiennictwem abyśmy zostaliśmy uchronieni od wszelkich przeciwności. Przez Pana.

Lekcja z Księgi Mądrości. 

Oto wielki kapłan, który za dni swoich podobał się Bogu i okazał się sprawiedliwym, a w czasie gniewu stał się pojednaniem. Nie znalazł się jemu podobny, który by zachował prawo Najwyższego. Przeto na mocy przysięgi sprawił Pan, iż rozrósł się on w ludzie Jego. Dał mu błogosławieństwo dla wszystkich narodów i przymierze swoje utwierdził nad głową jego. Uznał go przez swe błogosławieństwa, zachował dlań swe miłosierdzie, (tak iż) znalazł on łaskę w oczach Pańskich. Wobec królów uczynił go wielkim i dał mu wieniec chwały. Postanowił z nim wieczne przymierze i dał mu najwyższe kapłaństwo, i w chwale go uszczęśliwił, by sprawował władzę kapłańską i czci doznawał dla Jego imienia, i składał Mu godną ofiarę kadzenia ku wdzięcznej wonności.

Grad.

Oto wielki kapłan, który za dni swoich podobał się Bogu. Nie znalazł się jemu podobny, który by zachował prawo Najwyższego.

Traktus. 
Błogosławiony, kto się boi Pana: rozmiłowany w Jego przykazaniach. Możne na ziemi będzie jego plemię; ród ludzi uczciwych jest błogosławiony. Chwała i dostatek w jego domu; sprawiedliwość jego trwa na wieki.

Z Ewangelii według św. Łukasza

Onego czasu powiedział Jezus uczniom swoim tę przypowieść: Człowiek niektóry zacny jechał w daleką krainę wziąć sobie królestwo i wrócić się. I przyzwawszy dziesiąci sług swych, dał im dziesięć grzywien i rzekł do nich: Handlujcie, aż przyjadę. A mieszczanie jego mieli go w nienawiści i wyprawili za nim poselstwo, mówiąc: Nie chcemy, aby ten królował nad nami. I stało się, że się wrócił dostawszy królestwa, i rozkazał wezwać sług, którym dał pieniądze, aby wiedział, coby każdy z nich zarobił. I przyszedł pierwszy, mówiąc: Panie! grzywna twa dziesięć grzywien dostała. I rzekł mu: Dobrze, sługo dobry! iżeś był na małe wiernym, będziesz miał władzą nad dziesiącią miast. Przyszedł i drugi, rzekąc: Panie! grzywna twa pięć grzywien uczyniła. Rzekł i temu: I ty bądź nad piącią miast. A drugi przyszedł, mówiąc: Panie! oto grzywna twoja, którąm miał zachowaną w chustce; Bom się bał ciebie, żeś jest człowiek srogi: bierzesz, czegoś nie położył, a żniesz, czegoś nie siał. Rzekł mu: Z ust twych sądzę cię, zły sługo! wiedziałeś, żem ja jest człowiek srogi, biorąc, czegom nie położył, i żnąc, czegom nie siał. A przeczżeś nie dał pieniędzy moich na bank, abych ja przyjechawszy, z lichwą je był wżdam wyciągnął? I rzekł tam stojącym: Weźmijcie od niego grzywnę, a dajcie temu, który ma grzywien dziesięć. I rzekli mu: Panie! ma dziesięć grzywien. A powiadam wam, iż wszelkiemu, który ma, będzie dano, a od tego, który nie ma, i co ma, będzie odjęto od niego

Ofer.

Znalazłem Dawida, mojego sługę, namaściłem go świętym olejem moim, by ręka moja zawsze z nim była i ramię moje go umacniało.

Sekreta.

Panie, niech nam wszędzie sprawiają radość Twoi Święci, abyśmy wspominając ich zasługi doznali również ich opieki.

Kom.

Oto wierny i roztropny sługa, którego Pan postanowił nad swoją czeladzią, by każdemu wydzielał żywność w odpowiednim czasie.

Pokomunia.

Wszechmogący Boże, spraw, prosimy, abyśmy składając dzięki za przyjęte dary, za przyczyną świętego Ruberta, Wyznawcy Twego i Biskupa, otrzymywali coraz większe dobrodziejstwa.