8 marca
W Zakonie Benedyktyńskim
Święto rytu zdwojonego
Św. Veremunda, Opata, Benedyktyna
Módlmy się.
Prosimy Cię, Panie, niechaj wstawiennictwo świętego Veremunda Opata poleca nas Tobie, abyśmy za jego przyczyną otrzymali to czego własną zasługą wyjednać nie zdołamy. Przez Pana
Lekcja z Księgi Mądrości.
Umiłowany przez Boga i ludzi, którego pamięć jest błogosławiona. Pan dał mu chwałę podobną jako innym świętym, uczynił go potężnym na postrach nieprzyjaciół, a na jego słowa uśmierzał srogie klęski. On go też wsławił wobec królów, dawał przezeń rozkazy ludowi swemu i dozwolił mu oglądać chwałę swoją. Dla jego wiary i łagodności poświęcił go i wybrał spośród wszystkich ludzi. Pozwolił mu słyszeć swój głos i wprowadził go do obłoku. Sam mu też zwierzył swe przykazania, prawa żywota i umiejętności.
Grad.
Panie, dobrodziejstwami obsypałeś go szczodrze, włożyłeś mu na głowę koronę z drogich kamieni. V. Błagał Cię o życie, a Tyś go nim obdarzył, dni jego przedłużyłeś na wieki wieków.
Traktus.
Błogosławiony, kto się boi Pana: rozmiłowany w Jego przykazaniach. Możne na ziemi będzie jego plemię; ród ludzi uczciwych jest błogosławiony. Chwała i dostatek w jego domu; sprawiedliwość jego trwa na wieki.
Z Ewangelii według św. Mateusza.
Onego czasu rzekł Piotr do Jezusa: Oto my opuściliśmy wszystko, i poszliśmy za tobą; cóż nam tedy będzie? A Jezus rzekł im: Iż wy, którzyście poszli za Mną, w odrodzeniu, gdy usiądzie Syn człowieczy na stolicy Majestatu swego, będziecie i wy siedzieć na dwunastu stolicach, sądząc dwanaście pokoleń izraelskich. I wszelaki, który by opuścił dom, albo braci, albo siostry, albo ojca, albo matkę, albo żonę, albo synów, albo rolę dla Imienia mego, stokroć tyle weźmie, i żywot wieczny odzierży.
Ofert.
Spełniłeś pragnienie jego serca, Panie, prośbie ust jego nie odmówiłeś: włożyłeś mu na głowę koronę z drogich kamieni.
Sekreta.
Prosimy Cię Panie, modlitwy świętego Veremunda Opata niechaj obrócą te ofiary złożone na twoim świętym ołtarzu, ku naszemu zbawieniu. Przez Pana...
Kom.
Oto wierny i roztropny sługa, którego Pan postawił nad swoją czeladzią, by każdemu wydzielał żywność w odpowiednim czasie.