48. Św. Lucyusz I„ Papież i Męczennik.
Żył około 254 roku. Był synem Porfiryusza-Rzymianina, wybrany Papieżem w 253 roku po śmierci św. Korneliusza; pełen Ducha Bożego, jak o nim pisze Doktor Kościoła św. Cypryan Biskup. Nakazał Biskupom, aby im wszędzie towarzyszyli 2 kapłani oraz 3 dyakoni; nakazał także nie odmawiać pocałunku pokoju pokutującym za odstępstwo od św. wiary; zabronił duchownym uczęszczać do restauracyi i na wizyty do kobiet, dozwolił mieszkać tylko ze siostrą lub najbliższą krewną. W swym liście do Biskupów Gallii i Hiszpanii nazywa katedrę św. Piotra nieomylną w wierze św., której nigdy nie zdradziła; wyklął przywłaszczycieli dóbr kościelnych. Był na wygnaniu, a powróciwszy do m. Rzymu, kiedy był prowadzony na męczeństwo za wiarę św. za panowania cezarów Gallusa i Waleryana, złożył rządy całego Kościoła w ręce swego Archidyakona Stefana I., który był następcą jego wybranym jednogłośnie. Papież św. Lucyusz I., po krótkich rządach Kościołem przez 8 miesięcy i 10 dni tylko, odniósł koronę męczeńską ścięty za wiarę św. w 254 roku, a pogrzebany na cmentarzu św. Kalixta; później przeniesiony do kościoła św. Cecylii w Rzymie.
Ks. Jan Domaszewicz, ,,Krótkie żywoty świętych" str 82-83
Ks. Jan Domaszewicz, ,,Krótkie żywoty świętych" str 82-83