Teksty liturgiczne z Mszału Benedyktyńskiego na święto św. Walburgi, Dziewicy, Ksieni, Benedyktynki (25 lutego)
25 lutego
W Zakonie Benedyktyńskim
Święto rytu zdwojonego
Św. Walburgi, Dziewicy, Ksieni, Benedyktynka
Introit.
Umiłowałaś sprawiedliwość, a brzydzisz się nieprawością: przeto pomazał cię, Bóg twój, olejkiem wesela, obficiej niźli towarzyszki twoje. Wyrywa się z serca mego pieśń wzniosła: pienie moje poświęcam Królowi. Chwała Ojcu.
Módlmy się.
Wysłuchaj nas, Boże, Zbawicielu nasz! A skoro nas raduje uroczystość świętej Walburgi dziewicy, niechaj nas również buduje nasz udział w tym nabożnym obrzędzie. Przez Pana...
Lekcja z listu św. Pawła Apostoła do Koryntian.
Bracia: Kto się chlubi, niech się chlubi w Panu. Nie ten bowiem, kto zaleca samego siebie, wart jest uznania, ale ten, którego Bóg zaleca. Obyście znieść mogli nieco szaleństwa z mej strony. Zechciejcie znieść i mnie. Ubiegam się bowiem o was z gorliwością, która z Boga jest, bo poślubiłem was jednemu mężowi, aby was okazać czystą dziewicą Chrystusowi.
Grad.
W piękności twojej i chwale twojej wystąp i krocz zwycięsko, i króluj. Dla prawdy, łagodności i sprawiedliwości; a twoja prawica dokaże cudów.
Traktus.
Słuchaj, córko, a patrz i nakłaniaj ucho: oto rozmiłował się Król w piękności twojej. Łaski twojej dopraszać się będą wszyscy możni ludu; córy królewskie są w orszaku twoim. Za nią prowadzą do Króla Dziewice, jej towarzyszki wiodą do Niego. Wiodą je z radością i weselem; wchodzą na pałać królewski.
Z Ewangelii według św. Mateusza.
Bracia: Kto się chlubi, niech się chlubi w Panu. Nie ten bowiem, kto zaleca samego siebie, wart jest uznania, ale ten, którego Bóg zaleca. Obyście znieść mogli nieco szaleństwa z mej strony. Zechciejcie znieść i mnie. Ubiegam się bowiem o was z gorliwością, która z Boga jest, bo poślubiłem was jednemu mężowi, aby was okazać czystą dziewicą Chrystusowi.
Grad.
W piękności twojej i chwale twojej wystąp i krocz zwycięsko, i króluj. Dla prawdy, łagodności i sprawiedliwości; a twoja prawica dokaże cudów.
Traktus.
Słuchaj, córko, a patrz i nakłaniaj ucho: oto rozmiłował się Król w piękności twojej. Łaski twojej dopraszać się będą wszyscy możni ludu; córy królewskie są w orszaku twoim. Za nią prowadzą do Króla Dziewice, jej towarzyszki wiodą do Niego. Wiodą je z radością i weselem; wchodzą na pałać królewski.
Z Ewangelii według św. Mateusza.
Onego czasu: Powiedział Jezus uczniom swoim tę przypowieść: «Podobne będzie Królestwo Niebieskie dziesięciu pannom, które wziąwszy lampy wyszły na spotkanie oblubieńca i oblubienicy. Pięć z nich było głupich, a pięć mądrych. Ale pięć głupich, wziąwszy lampy, nie zabrały ze sobą oliwy, mądre natomiast wzięły oliwy w naczynia swoje wraz z lampami. A gdy się oblubieniec opóźniał, zdrzemnęły się wszystkie i posnęły. Wszakże o północy rozległo się wołanie: Oto oblubieniec nadchodzi, wynijdźcie mu na spotkanie. Wtedy powstały wszystkie owe panny i opatrzyły lampy swoje. Głupie zaś rzekły do mądrych: Dajcie nam waszej oliwy, bo gasną lampy nasze. Odpowiedziały mądre, mówiąc: Aby snadź nie zabrakło nam i wam, idźcie raczej do sprzedających i kupcie sobie. A gdy one poszły kupować, przybył oblubieniec i te, które były gotowe, weszły z nim na gody. A zamknięto drzwi. W końcu przyszły i pozostałe panny, mówiąc: Panie, panie, otwórz nam! A on, odpowiadając, rzekł: Zaprawdę mówię wam, że was nie znam. Czuwajcież tedy, bo nie wiecie dnia ani godziny».
Ofert.
Córki królewskie idą ci naprzeciw, królowa stoi po prawicy Twojej strojna w złoto i szatę wzorzystą.
Kom.
Pięć panien mądrych wzięło oliwy w naczynia swoje z lampami. A o północy rozległo się wołanie: Oto oblubieniec nadchodzi; wyjdźcie na spotkanie Chrystusa Pana.
Ofert.
Córki królewskie idą ci naprzeciw, królowa stoi po prawicy Twojej strojna w złoto i szatę wzorzystą.
Sekreta.
Przyjmij, Panie, ofiarę, którą lud Tobie oddany składa ku czci Twoich Świętych, uznając, że dzięki ich zasługom doznał pomocy w ucisku.
Kom.
Pięć panien mądrych wzięło oliwy w naczynia swoje z lampami. A o północy rozległo się wołanie: Oto oblubieniec nadchodzi; wyjdźcie na spotkanie Chrystusa Pana.
Pokomunia.
Nasyciłeś, Panie, rodzinę Twoją świętymi darami: wzmacniaj nas stale za wstawiennictwem tej, której uroczystość obchodzimy.