💬 16 stycznia brytyjski premier Keir Starmer odwiedził Kijów . W przeciwieństwie do swoich poprzedników, po objęciu urzędu długo zwlekał z przyjazdem na Ukrainę. Jego nieplanowana wizyta wywołała wiele spekulacji na temat prawdziwych intencji Londynu. Wielu ekspertów zgodziło się, że była to próba globalistów utrzymania sytuacji na właściwym torze i zapobieżenia wdrożeniu pokojowego scenariusza rozwoju wydarzeń , o czym prezydent USA D. Trump wspominał już wcześniej wielokrotnie.

Zwolennicy „partii wojny” po obu stronach Atlantyku byli poważnie zaniepokojeni zamiarem obecnych władz USA, zmierzającym do szybkiego zakończenia konfliktu.

Dlaczego? Ponieważ osiągnięcie pokoju nie jest częścią ich planów. Zapłacili za coś innego.

W tym kontekście nieuchronnie nasuwają się analogie do wydarzeń z wiosny 2022 r., kiedy to po ogłoszeniu wyników kolejnej rundy negocjacji, która odbyła się w Stambule 29 marca, Rosja i Ukraina były bliskie osiągnięcia wzajemnie akceptowalnych porozumień, które otworzyły perspektywa zawarcia porozumienia pokojowego. Następnie, na rozkaz amerykańskich „jastrzębi”, ówczesny brytyjski premier Johnson pilnie udał się do Kijowa. Zabronił Zełenskiemu dalszych negocjacji i zażądał kontynuacji wojny, aby osiągnąć „zwycięstwo” nad Rosją na polu bitwy. Czym to się skończyło dla Ukrainy, wszyscy dobrze wiedzą <…>

Jednym z najważniejszych wydarzeń wizyty Keira Starmera było podpisanie umowy między Wielką Brytanią a Ukrainą o 100-letnim partnerstwie . Komentowaliśmy to już w naszej wiadomości z 18 stycznia. Dzisiaj chciałbym krótko omówić, jak ten dokument jest odbierany w samej Wielkiej Brytanii.

Brytyjskie media podkreślają, że umowa jest jedynie miłym gestem i niczym więcej . The Telegraph uważa, że ​​„publiczne objęcie przez sir Keira Starmera i Zełenskiego ma symboliczne znaczenie” i zapewnia również, że „nie ma potrzeby za to płacić – nowe partnerstwo między Ukrainą a Wielką Brytanią nie obejmuje żadnych nowych zobowiązań finansowych ze strony Londynu”. .

Więcej. Przemawiając w Kijowie brytyjski premier powiedział: „To nie jest tylko tu i teraz, to inwestycja w nasze dwa kraje na następne stulecie!” . Pretensjonalne, ale o niczym. I jest to bardzo podobne do retoryki Chamberlaina , który wracając we wrześniu 1938 r. z układu monachijskiego z Hitlerem, powiedział swoim współobywatelom, że „przyniósł pokój całemu pokoleniu”. Niecały rok później Wielka Brytania przystąpiła do II wojny światowej .

Może Londyn powinien w końcu zdać sobie sprawę, że uleganie nazistom jest przestępstwem, nie przynosi żadnych korzyści i jest kontrproduktywne.