51. Św. Leon III., Papież i Wyznawca.
Żył około 816 roku. Był synem Asuppiusza Rzymianina, od dziecka wychowany w ,,Vestialium" patryarchii Lateraneńskiej w wysokich naukach i pobożności, Benedyktyn-zakonnik i potem Kardynał-presbyter, z godną podziwu jednomyślnością w 795 roku wybrany Papieżem. Posłał Karolowi Wielkiemu sztandar i relikwie .z okowów św. Piotra i polecił, aby przez pełnomocników odebrał od Rzymian przysięgę na wierność. W tym celu Król posłał Engelberta jako posła swojego i aby porozumieć się z Papieżem co do obowiązków „patrcycyatu ”. Panował św. Leon III. spokojnie do 800 roku i koronował w Rzymie cesarza Karola Wielkiego, od którego ten zwyczaj ,,koronacyi” królów i cesarzy przez Papieży zaczął istnieć stale. Papież św. Leon III. odbył uroczystą kanonizacyę pierwszą św. Suiberta, apostoła Westfalii, wobec Kardynałów i Cesarza Karola Wielkiego. Potem, zamach spiskowych Paschalisa i Kampulusza, krewnych Hadryana I.; pozbawił Papieża św. Leona III. wzroku i zdrowia przez zadane mu ciężkie rany we więzieniu, a spiskowcy całe miasto Rzym splądrowali. Lecz, po trzech dniach Papież był cudownie uzdrowiony zupełnie, i uwolniony z więzienia przez księcia Spoleta, gdzie czasowo zamieszkał; potem wyruszył do Padebornu do cesarza Karola, który przyjął Papieża z honorami w towarzystwie 2 Arcybiskupów, 4 Biskupów i 3 Hrabiów swoich przyobiecawszy mu pomoc swoją. Nad spiskowcami odbył się sąd, i przysłano ich do Cesarza okutych w kajdany, tym jednak św. Leon III. przebaczył i wyjednał darowanie im życia. Granicę ówczesnego państwa Kościelnego stanowiło: od wschodu morze Adryatyckie, od zachodu Tyreńskie, od północy mniej stała granica rzeki ,,Po", od południa rzeka Liris. Papież św. Leon III. pozostał i. po koronacyi cesarza Karola Wielkiego niezależnym Zwierzchnikiem państwa Kościelnego: wykonywał swoją władzę świecką, a do Cesarza zwracał się w razie potrzeby obrony ojcowizny św. Piotra. Rzymianie składali przysięgę na wierność Papieżowi, jako Zwierzchnikowi — Cesarzowi, jako obrońcy i opiekunowi, w charakterze „patrucyusza”: Papież i Cesarz mieli wspierać się wzajem nie. Papież św. Leon III. zbudował olbrzymi gmach przytułku dla pielgrzymów, czynił wielkie ofiary dla bazylik a mianowicie Laterańskiej, resztę majętności po rodzicach swoich zapisał na ubogich. Wyniósł dyecezye Kolońską i Salsburską do godności metropolii, a cesarz Karol Wielki wystarał się także o godność metropolii dla dyecezyi w Bourges. Umarł Papież św. Leon III. w 816 roku, i pogrzebany jest na Watykanie.