17. Św. Julianna Falconeri
Św. Julianna Falconeri pochodziła ze znakomitego rodu a urodziła się w m. Florencyi 1270 r., gdzie bogaty jej ojciec zbudował kościół. Była od dziecka anielskiej niewinności i uczyła się u swego zacnego stryja Aleksego. Mając 15 lat, przyjęła pierwsza habit Serwitów z rąk św. Filipa Benicyusza, a przez surowce posty i wielkie umartwienia cierpiała ciągle przy swem słabem zdrowiu i żyła tylko codzienną św. Komunią. Gdy przed śmiercią w 1340 r., mając prawie 70 lat, dla słabości żołądka i wymiotów nie mogła przyjąć Komunii św., prosiła kapłana, aby chociaż położył na jej piersiach śś.Sakrament, który cudownie sam wszedł wobec wszystkich w jej pełne miłości Bożej serce. Przy sekcyi lekarskiej po jej śmierci znaleziono odcisk, jakby pieczęci wizerunku Hostyi na jej sercu; grób jej zasłynął cudami; beatyfikował ją Benedykt XIII a kanonizował papież Klemens XII.