Św. Serwacy, Biskup (13 maja)

Oratio.
Deus, qui conspicis quia ex nulla
nostra virtute subsistimus:
concede propitius; ut intercessione
beati Servatii, Confessoris tui atque
Pontificis contra omnia adversa muniamur. Per Dominum.


Św. Serwacy, Biskup.

Serwacy (zachowawca), poświęcił się po ukończeniu studyów stanowi duchownemu, otrzymał święcenia kapłańskie i pracował gorliwie jako kaznodzieja po różnych miastach Francyi. Dla świątobliwości wielkiej obrany Biskupem w Tongern (Belgia), zwiększył jeszcze swą gorliwość. Poszcząc surowo, czuwał pilnie nad sobą i swemi owieczkami. Ufny w miłosierdzie Boga, Jego opiece polecał siebie i swą dyecezyę. Dwa razy odprawiał pielgrzymkę do Rzymu. Od Boga otrzymał objawienie, że straszni Hunnowie w pochodzie swym napadną i zniszczą także jego biskupstwo. Błagał Święty gorąco Boga o oszczędzenie jego dyecezyan, ale zdołał wyprosić tylko tyle, że sam nie doczeka tej smutnej chwili. Bóg wsławił sługę swego wielu cudami. Gdy raz w drodze wypoczywał w upalne południe, przyleciał orzeł wielki, i roztoczywszy nad nim skrzydła, dał mu cień ożywczy. Raz znowu, trawiony pragnieniem, sprawił modlitwą, że z suchej ziemi wytrysło źródło, a Anioł przyniósł mu kubek na wodę (patrz rycinę!). Wielu chorych na febrę miało odzyskać zdrowie, pijać z tego źródła. Kubek ów przechowanym jest do dziś. Mając objawionym dzień swej śmierci, pożegnał się czule ze wszystkimi i zasnął w Panu dnia 13. maja 384, licząc 96 lat. W siedm lat potem spustoszyli Hunnowie strasznie całą okolicę. — Św. Serwacy uchodzi za Patrona przeciw febrze.

Nauka: Św. Bonawentura powiada: „Biada wiernym, którzy nie służą Bogu według przepisów wiary i nie czczą Go. Surowszą będzie ich kara, niż wszystkich niewiernych." Rozważ pilnie te słowa, wejdź w siebie, wyrzecz się życia grzesznego, byś kiedyś przed Trybunałem Sędziego Najwyższego uszedł kary wiecznej.

Modlitwa: Boże, któryś ludowi Twemu św. Serwacego dał za kaznodzieję, spraw, prosimy, za jego przyczyną, abyśmy od wszelkich przeciwności byli oswobodzeni i w pokoju chwalić Cię i czcić mogli, Amen,


SKARBIEC ŚWIĘTYCH PAŃSKICH. str. 266-267