Św. Dorota, Panna i Męczennica.


Św. Dorota, Panna i Męczennica.

Dorota (dar Boży), dziewica dostojna i bogata, żyła w mieście Cezarei w Małej Azyi, jaśniejąc licznemi cnotami i mądrością. Jej wdzięki a zarazem gorliwość we wierze chrześcijańskiej zwróciły na nią uwagę starosty, Saprycyusza, który zawezwał ją przed sąd swój i zażądał od niej wyrzeczenia się wiary. Widząc jej stałość, wydał ją starosta na katusze. Prosiła Święta o przyspieszenie mąk, by prędzej dostąpić oglądania Tego, dla którego gotową jest na wszystkie męki i na śmierć. Oddał ją potem starosta do dwóch sióstr, Krysty i Kalisty, które przedtem z obawy przed mękami, wyparły się były Chrystusa. Lecz Święta, zamiast dać się przekonać odstępczyniom, nawróciła je obydwie, przekonawszy je, że lepsza śmierć doczesna, niż potępienie wieczne. Znowu stawiona przed sąd, musiała znieść Święta straszne męczarnie. Przywiązano ją do pala i pieczono rozpalonemi blachami, a gdy i to nie pomogło, kazał ją starosta wieść na ścięcie. Zadrwił przytem z niej, prosząc ją, by mu z raju przysłała jabłek albo róż. Święta przyrzekła mu to. Na miejscu stracenia zjawiło się przed Świętą pacholę prześliczne (Anioł), podając jej w koszyku trzy jabłka i trzy róże. Święta kazała oddać ten koszyk Teofilowi, sekretarzowi starosty, który, przejęty tem, nawrócił się zaraz, za co starosta kazał go umęczyć. Św. Dorota zginęła pod mieczem katowskim dnia 6. lutego 300. Relikwie jej spoczywają w kościele pod jej wezwaniem, w Rzymie.

Nauka: Niech żaden grzesznik nie rozpacza o swem zbawieniu. Oto św. Dorota nawróciła dwie odstępczynie, Krystę i Kalistę, i otworzyła im napowrót bramę Nieba. I my starajmy się pracować około nawrócenia grzesznych bliźnich naszych. Świećmy im przykładem i kruszmy ich serca modlitwą świętej Doroty:

Modlitwa: Panie Jezu, któryś powiedział, że większa jest radość w Niebie nad jednym grzesznikiem, czyniącym pokutę, niż nad 99 sprawiedliwymi, nie potrzebującymi pokuty, okaż miłosierdzie Twe wielkie nad tymi nieszczęśliwymi, których zły wróg oderwał od łona Kościoła. Przywiedź te zbłąkane owieczki napowrót do Twej trzody i spraw, aby za ich przykładem także wszyscy inni zbłąkani do Ciebie się nawrócili. Amen.


SKARBIEC ŚWIĘTYCH PAŃSKICH. str. 74-75