Św. Eulalia, Panna i Męczennica.
Eulalia urodziła się w Merida w Hiszpanii. Rodzice wychowali ją cnotliwie i dali jej do towarzystwa pobożną dziewczynkę, Julię. Obie dzieweczki dopomagały sobie wzajemnie do ćwiczenia się w doskonałości i złożyły ślub dozgonnego dziewictwa. Wybuchło wtedy prześladowanie chrześcijan. Ojciec Eulalii, bojąc się, by córka w zapale swym sama nie wydała się w ręce sędziów, wysłał ją wraz z Julią pod opieką kapłana Feliksa w ustronną miejscowość na granice Andaluzyi. Tymczasem prześladowanie wiernych coraz szersze zataczało kręgi. Kalpurniusz, wysłannik cesarza Dacyana, pławił się we krwi niewinnych chrześcijan, nie oszczędzając nikogo. Na wieść o tych okrucieństwach i o męstwie wiernych, zapłonęła dwunastoletnia Eulalia pragnieniem męczeństwa. Wraz z Julią opuściła swe schronisko, stanęła przed krwiożerczym Kalpurniuszem i wyznała śmiało, że jest chrześcijanką. Zdumiał się namiestnik odwagą dziewczynki i starał się zrazu namowami odwieść ją od Chrystusa. Gdy to nie pomogło, kazał oćwiczyć obie, a wreszcie ściąć Julię w mniemaniu, że śmierć towarzyszki złamie męstwo Eulalii. Lecz śmierć Julii tem większem męstwem zapaliła Eulalię. W świętem oburzeniu obaliła posąg pogańskiego bożyszcza i podeptała go nogami. Rozjuszony Kalpurniusz kazał ją dręczyć okrutnie. Szarpano jej ciało żelazami, przypalano wrzącym olejem, ołowiem i pochodniami. Gdy potem wleczono ją za włosy po ulicach miasta, wołała Eulalia do Kalpurniusza: „Zapamiętaj sobie moje rysy, bo spotkamy się jeszcze na sądzie Bożym. Ja odbiorę nagrodę, a ty poniesiesz karę za katusze, mi zadawane.“ Siepacze węglami żarzącymi zasypali jej usta, by przerwać jej dalsze słowa. Uduszona dymem i żarem, skonała Eulalia dnia 10. grudnia 303 r.
Nauka: Podziwiaj gorliwość młodziuchnej Eulalii, która dla chwały Imienia Chrystusa dobrowolnie oddała się na męki. Chwała Boża powinna nam być sprawą nade wszystko. Przyjmuj wszystkie przeciwności i cierpienia ochoczo i ofiaruj je na większą chwałę Bożą.
Modlitwa: Boże, któryś serce młodziuchnej św. Eulalii zapalił miłością i męstwem, i wsławił ją palmą męczeństwa, użycz nam łaskawie, abyśmy z miłości ku Tobie znosili ochoczo wszelkie krzyże i prześladowania, a tak wysłużyli sobie wieniec wiecznej chwały. Amen.