56. Św. Melchiades, Papież i Męczennik.
Żył około 314 roku. To imię z hebrajskiego ,,Melchi”, znaczy mój król; z pochodzenia był Afrykanin, wybrany na Papieża po śmierci św. Euzebiusza w 311 roku. Gdy był tylko Presbyterem, posłał dyakonów z listem cezara Maksencyusza i Prefekta „pretoryan” do Namiestnika czyli Prefekta m. Rzymu, aby otrzymać na powrót te posiadłości, które były nieprawnie odebrane chrześcijanom w czasie prześladowania. Papież św. Melchiades żył w tym czasie, kiedy cesarz Konstantyn opatrzył znakiem krzyża św. Rzymski sztandar wojskowy ,.labarum ” i pod znakiem krzyża św. otrzymał, za cudownym znakiem Chrystusa Pana z Nieba i we śnie objawieniem mu danem, wielkie zwycięstwo. To zwycięstwo było u mostu ,.Milwijskiego” na rzece Tybrze pod m. Rzymem, nad jego współzawodnikiem cezarem daleko potężniejszym Maksencyuszem, następstwem czego był ,,edykt tolerancyjny” w 313 roku w Medyolanie. Ten słynny w historyi całego świata Monarszy „edykt" dla chrześcijan przyznał urzędowo wolność wiary św., po tylu krwawych prześladowaniach, i nakazał zwrócić Kościołowi zabrane świątynie i majętności. Gdy do pierwszego chrześcijańskiego cesarza Konstantyna zwrócili się Donatyści z Afryki w sprawie biskupa m. Kartaginy Cecyliana, to cesarz oddał sprawę na sąd Rzymskiego Papieża św. Melchiadesa, który rozpatrzywszy na synodzie całą sprawę Cecyliana uznał go niewinnym. Ten Papież pracował usilnie nad nawróceniem Donatystów heretyków do Kościoła katolickiego jak świadczy o tem Doktor Kościoła żyjący współcześnie Augustyn św. Zniósł zachowywanie postu ścisłego w niedziele i czwartki, dawniej świątkowane na pamiątkę Wniebowstąpienia, —zaprowadził zwyczaj rozdawania chleba ,.poświęconego przez Biskupów zwanego ,,fermentom dla kościołów swych dyecezyi w celu ich łączności duchowej z Kapłanami i ludem; pozwolił używać „kandelabrów ” na Ołtarzu, i surowo karcił grzech posądzania bliźniego, gdyż wina musi być udowodnioną. Postanowił, aby z dwóch kandydatów przeciwnych stronnictw, na Biskupa był wybrany ten, który wprzód był wyświęconym na Kapłana. Papież św. Melchiades, chociaż pod koniec życia za cesarza Konstantyna miał spokój i umarł spokojnie — to wiele cierpiał dla wiary św. za prześladowania przez cezara Maksymiliana, i zaliczony przeto do grona Męczenników; pochowany w 314 roku; w tymże roku umęczony w Nikomedyi uczony kapłan św. Lucyan, na grobie którego Helena św. postawiła kościół.