Św. Wawrzyniec, Arcybiskup. (14 listopada)


Św. Wawrzyniec, Arcybiskup.

Wawrzyniec był synem księcia Irlandyi. W 10. roku życia dostał się jako zakładnik w ręce pewnego króla, który trzymał go dwa lata w odosobnionem miejscu, gdzie zbywało mu nieraz nawet na potrzebnym posiłku. Po dwóch latach udało się ojcu odzyskać syna za staraniem pewnego Biskupa. Przez wdzięczność postanowił, że jednego z czterech synów, którego los przeznaczy, poświęci na służbę Bogu. Wawrzyniec nie dopuścił jednak do losowania, sam zgłosił się na ochotnika i wstąpił do klasztoru w Glendaloch. Wzrastając szybko w doskonałości, został niezadługo Opatem klasztoru, a w r. 1162 Arcybiskupem Dublinu. Na tern stanowisku wiódł dalej żywot klasztorny, umartwiał się wielce, nigdy mięsa nie jadał, w piątki pościł o chlebie i wodzie. Wraz z zakonnikami szedł w nocy odmawiać pacierze nocne, zostawał nieraz do świtu w kościele, a rano szedł na cmentarz, by modlić się za umarłych. Długie godziny spędzał w grocie, w której żył niegdyś św. Koemgen. Pracował gorliwie nad nawracaniem grzeszników, dbał o dobro kraju, nie szczędził rad swych samemu królowi. Karcił grzeszników, zapowiadając karę Boga, która nastąpiła, gdy Henryk II., król Anglii, zdobył Irlandyę. Podczas groźnej trzyletniej klęski głodowej spieszył z pomocą potrzebującym, o sobie samym zapominając. Zapadłszy na febrę złośliwą, dokonał zasłużonego żywota dnia 14. listopada 1180. Bóg wsławił go licznymi cudami, a Papież, Honoryusz III., zaliczył go w poczet Świętych.

Nauka: Św. Wawrzyńca pytano przed zgonem, czy nie zechce spisać testamentu. Święty odrzekł na to z uśmiechem, że niestety nie ma czem rozporządzić. Mało jest takich, którzy za życia obrócili wszystko na dobre cele. Nie czekaj ostatniej chwili śmierci. Rozporządź wszystkiem za wczasu, załatwij wszelkie spory, napraw o ile możności zło wyrządzone, a mieniem rozporządź tak, by to było z pożytkiem dla twej duszy.

Modlitwa: Boże, któryś św. Wyznawcę i Biskupa, Wawrzyńca, licznymi wsławił cudami, spraw łaskawie, abyśmy przez jego zasługi i przyczynę cieszyli się zdrowiem ciała, a także zbawienia duszy dostąpili. Amen.


SKARBIEC ŚWIĘTYCH PAŃSKICH. str. 636-637