Św. Elżbieta, matka św. Jana Chrzciciela.
Pismo święte nazywa Elżbietę i męża jej, Zacharyasza, sprawiedliwymi przed Bogiem, jako że żyli nienagannie i przestrzegali przykazań Boga. Św. Chryzostom nazywa Zacharyasza mężem cnoty przedziwnej. Małżeństwo ich było zrazu bezdzietnemi oboje modlili się do Boga, by raczył pobłogosławić ich związek potomstwem. Podczas składania ofiar w świątyni okazał się Zacharyaszowi Anioł Boży i oznajmił mu, że Bóg da mu syna, który ma się nazywać Jan. Nie chciał Zacharyasz uwierzyć zrazu słowom Anioła i dlatego ukarał go Bóg niemotą aż do chwili obrzezania nowonarodzonego dziecięcia. Cudownie zesłany syn, Jan Chrzciciel wzrastał w cnocie i bojaźni Boga, by zostać później poprzednikiem Jezusa. Po zwiastowaniu anielskim w domku Nazaretańskim wybrała się Marya w odwiedziny do Elżbiety. Ta, ujrzawszy ją, zawołała: „Błogosławionaś ty między niewiastami i błogosławion owoc żywota twego.“ Słowa te, w połączeniu z pozdrowieniem Gabryela, stały się modlitwą, powtarzaną dziś codziennie w całym Kościele. Z maleńkim Janem musiała Elżbieta uchodzić na pustynię, by ujść prześladowania Heroda. Według tradycyi zginął Zacharyasz, zabity na rozkaz Heroda. Jan Chrzciciel, dorósłszy, udał się na puszczę, gdzie w pokucie i modlitwie przygotowywał się do pełnienia swego ważnego posłannictwa. Św. Elżbieta jaśniała do końca życia cnotami i bogobojnością. Pamiątkę jej i jej męża, Zacharyasza, obchodzimy dziś.
Nauka: Św. Zacharyasz był twórcą prześlicznego hymnu: „Benedictus" (Błogosławiony Pan . . .). Słowa hymnu tchną uwielbieniem, podzięką i ufnością w Boga. Pamiętajmy o tem, byśmy Boga najdobrotliwszego stale wielbili, do Niego uciekali się we wszystkich potrzebach i ufność niewzruszoną pokładali w Jego mocy i miłosierdziu.
Modlitwa: Prosimy Cię, Panie, przez zasługi i przyczynę św. Zacharyasza i Elżbiety, utrwal w sercach naszych żywą pamięć Twej boskiej wszechobecności, abyśmy, miłując Cię nadewszystko, obietnic Twych, przewyższających wszelkie oczekiwania, mogli stać się uczestnikami. Amen.