58. Św. Marcin I., Papież i Męczennik.
Żył około 655 roku. Znakomitego rodu i słynny z nauki Włoch z m. Tuderta, prowincyi Umbryi, wybrany na Papieża w 649 roku. Jeszcze jako Delegat wsławił się walką w Konstantynopolu z Monotoletami, gdzie coraz trudniej było powstrzymać Biskupów wschodniej Illiry i od schizmy. Jako Papież, złożył z urzędu biskupa Pawła z Tessaloniki; potępił edykt cesarza Konstansa aryanina i jego dziadka Herakliusza w sprawie Monotolitów i ogłosił klątwę na wszystkich, którzy by te błędy podzielali. Zgromadził Sobór w kościele św. Jana na Lateranie ze 150 Biskupów bez względu na gniew cesarza, którego potępił, i w swej ,,encyklice” ogłosił potępiający heretyków dekret Soboru. Tedy cesarz wysłał do Włoch Olimpiusza - monotoletę na Wielkorządcę; rozkazał szerzyć herezyę i uwięzić lub zamordować Papieża, a lud nakłonić do trzymania się cesarza — nie Papieża. Gdy lud stanął przy Papieżu, Olimpiusz najął zbójcę do zamordowania św. Marcina I. w kościele przy rozdawaniu Komunii św., lecz w chwili zamachu zbójca został nagle rażony ślepotą, — co spowodowało nawrócenie się Olimpiusza. Tedy wysłał Cesarz Teodora Kaliopę, by pochwycił Papieża i przywiózł go do Konstantynopola, co gdy nastąpiło, Konstans- cesarz trzymał długo świętego Marcina w kajdanach zakutego w ciemnem więzieniu, a potem skazał go na wygnanie do dzisiejszej Rosyi w ,,Chersonesie.” Papież święty Marcin I. wznowił nakaz dla Biskupów corocznej konsekracyi Olejów św. i rozsyłania ich po dyecezyi; na wygnaniu po kilka dni nie widział kawałka chleba, i umarł w 655 roku znękany tylu cierpieniami, jako św. Męczennik. Na cesarza Konstansa spadło wiele klęsk, jako kara Boża za prześladowanie wiary św., lecz to heretyka-aryanina nie nawróciło. Na grobie Papieża św. Marcina I. zaszło wiele cudów uzdrowienia nieuleczalnie chorych ; za życia jeszcze ślepemu wzrok przywrócił, a ciało jego przewieziono do kościoła św. Marcina w Rzymie.