Św. Regina, Panna i Męczennica.
Regina królowa;, była rodem z Alezyi w Burgundyi. Ojciec jej, poganin, oddał ją po śmierci matki pewnej wieśniaczce na wychowanie. Wieśniaczka ta, sama chrześcijanka, wychowała i Reginę w zasadach chrześcijanizmu. Kwitnąca wdziękiem i cnotami, wróciła dzieweczka do domu rodzicielskiego. Sposób jej życia, jako też wstręt do związków małżeńskich, przekonały ojca, że córka jest chrześcijanką. Pytana przez ojca, wyznała Regina otwarcie swą wiarę, a gdy nie chciała wyrzec się Chrystusa, musiała opuścić dom rodzicielski. Wróciła więc do swej piastunki na wieś, dopomagała jej w pracy, pasała owce i pilnie spełniała praktyki religijne. Raz przejeżdżał tamtędy starosta, Olibryusz, i uderzony pięknością Reginy, postanowił ją poślubić. Przemocą sprowadził ją do miasta i wraz z ojcem jej począł pracować nad tein, by wyrzekła się chrześcijaństwa. Gdy wszelkie namowy i przedstawienia nie pomagały, rozzłoszczony ojciec sam prosił starostę, by mękami zmusił Reginę do odstępstwa. Zamknięto ją w klatce żelaznej, którą powieszono na ścianie ciemnego więzienia. Tam trzymano ją, dając jej od czasu do czasu po odrobinie chleba i wody, by nie umarła. Męka ta nie złamała Reginy, więc zniecierpliwiony starosta kazał ją biczować, szarpać hakami, palić pochodniami, a wreszcie ściąć dnia 7. września 251 r.
N a u k a: Św. Regina wyrzekła się wszelkich rozkoszy ziemskich z miłości dla Boga i przez wzgląd na dobro swej duszy. Przeniosła męki straszne i na śmierć poszła, byle być zjednoczoną z Chrystusem. Naśladujmy ją w tej gorliwości, pomni na słowa św. Maksyma: „Celem ostatecznym wiary jest prawdziwa troska o dobro duszy.“
M o d l i t w a: Spraw łaskawie, wszechmogący, wieczny Boże, abyśmy, radując się zasługami Twej św. Dziewicy i Męczennicy, Reginy, za przyczyną jej, wysłuchania dostąpili. Amen.