Św. Pulcherya, cesarzowa.
Pulcherya (piękna), była córką cesarza greckiego, Arkadyusza. Po śmierci ojca (409 r.) objęła rządy państwa w imieniu małoletniego brata swego, Teodozyusza. Czas wszystek poświęcała dla dobra Kościoła i państwa. Budowała kościoły i klasztory, zakładała szpitale dla biednych i chorych. Dbała o obyczajność wśród poddanych, pamiętała także o ich potrzebach materyalnych, jednając sobie u wszystkich miłość i poważanie. Gdy brat dorósł i ożenił się, ustąpiła Pulcherya w zacisze klasztorne, przepędzając tam czas na czytaniu książek pobożnych, rozmyślaniach i gorliwych praktykach religijnych. Pod nieudolnymi rządami brata poczęło państwo chylić się do upadku. Po śmierci więc brata objęła Pulcherya na ogólne żądanie po raz wtóry rządy państwa, poświęcając spokój własny dla dobra ojczyzny. Dla dobra też kraju, by ukrócić zakusy nieprzyjaciół, zawarła związki małżeńskie ze znakomitym Marcyanem, żyła z nim jednak za jego zgodą w czystości, dotrzymując złożonego już w młodości ślubu. Znowu rozwinęła zbawienną działalność, nie ustając w pełnieniu uczynków miłosierdzia, w pieczy o dobro państwa, o wzrost i chwałę Kościoła Chrystusowego. Otoczona czcią i miłością powszechną, dokonała świątobliwego i pracowitego żywota dnia 10. września 453 r.
N a u k a: Strzeż się, duszo chrześcijańska, próżności i pychy, nie smuć się zapomnieniem i poniżeniem. Za przykładem św. Pulcheryi składaj wszystko w ręce Boga, ufaj Jego świętej Opatrzności, która nie opuści cię nigdy, ale owszem da ci osiągnąć takie stanowisko, na którem najłatwiej zbawisz twoją duszę.
M o d l i t w a: Boże, któryś św. Dziewicę, Pulcheryę, szczególniejszym blaskiem czystości ozdobił i dla dobra Kościoła twego dał jej tak wielką moc wiary, spraw łaskawie, abyśmy za jej przykładem w czystości ducha Ci służyli i w miłosierdziu Twem znaleźli obronę pewną przed napastowaniami złego ducha. Amen.