Św. Eufemia, Panna i Męczennica.
Eufemia przyszła na świat w Chalcedonie, jako córka dostojnego senatora, Filofroniusza, i jego pobożnej małżonki, Teodozyi. Wychowana pobożnie, odznaczała się wiarą gorącą a silną, której nie zdołały złamać żadne próby. Zarządził był wtedy namiestnik, Pryskus, by w pewien oznaczony dzień wszyscy złożyli ofiary bogom. Eufemia wyznała wtedy jawnie swą wiarę w Chrystusa i odwodziła innych chrześcijan od ofiarowania bałwanom. Wszystkich nieposłusznych stawiono przed sąd i bito okrutnie biczami po twarzy. Eufemię kazał sędzia łamać kołem, ale na uczyniony znak krzyża rozpadło się narzędzie męki, a Eufemia pozostała nienaruszoną. Chcieli ją związać dwaj żołnierze, ale ujrzeli mężów groźnych, stojących przy boku Eufemii i miotających błyskawice. Nawrócili się tern zjawiskiem, wyznali Chrystusa, i za to rzucono ich na pożarcie dzikim zwierzętom. Inni żołnierze chcieli rzucić Eufemię do pieca ognistego, lecz ogień poraził ich, nie czyniąc Eufemii szkody. Próbowano jeszcze różnych innych mąk, a wreszcie rzucono Świętą na pożarcie czterem lwom i trzem niedźwiedziom. Zwierzęta lizały pokornie stopy Świętej; jedna tylko niedźwiedzica zraniła ją, i skutkiem tej rany umarła Eufemia dnia 16. września 303 r. Relikwie jej pochowali rodzice ze czcią, a Bóg wsławił je licznymi cudami. W tymże czasie ponieśli śmierć męczeńską św. Geminian i święta matrona Lucya.
N a u k a: Eufemia wzgardziła światem i po święciła życie z miłości dla Boga. Naśladuj ją, pamiętając na słowa św. Cypryana: „Świat nienawidzi chrześcijan; dlaczego więc z miłością zwracasz się ku niemu, choć widzisz tę nienawiść? Dlaczego nie spieszysz umiłować Tego, który umiłował ciebie i z miłości dla ciebie cię odkupił?“
M o d l i t w a: Skłoń, Panie, łaskawie ucho Twe na głos prośby naszej, abyśmy, obchodząc dziś pamiątkę męki śś. Męczenników, Eufemii, Lucyi i Geminiana, starali się, naśladować ich stałość we wierze świętej. Amen.
SKARBIEC ŚWIĘTYCH PAŃSKICH. str. 518-519