45. Św. Korneliusz, Papież i Męczennik.
Żył około 253 roku. Syn zamożnego obywatela miasta Rzymu Kastyna, przeszedł wszystkie stopnie kapłaństwa i odznaczał się wielką świątobliwością; po śmierci św. Fabiana wyniesiony w 251 roku na Stolicę Apostolską, o którym chlubnie wspomina Doktor Kościoła św. Cypryan Biskup. Za pontyfikatu św. Korneliusza zjawił się pierwszy ,,antypapież” , czyli samozwaniec przez małe stronnictwo nieprawnie wybrany na Papieża: był to słynny z filozofii i wymowy Nowacyan, którego popierał Afrykański Biskup Nowat. Papież św. Korneliusz zwołał w 251 roku sobór prowincyonalny, na którym potępił błędy heretyckie antypapieża Nowacyana: że człowiek, chociażby po jednym tylko grzechu ciężkim, nie może otrzymać miłosierdzia Bożego i odpuszczenia grzechów. Św. Korneliusz zabronił wymagać przysięgi od księży, prócz dla stwierdzenia czystości wyznania dogmatów św. wiary. Papież św. Korneliusz rządził Kościołem za cezarów Gallusa i Woluzyana. za których wznowiono prześladowanie chrześcijan i wtenczas ponieśli śmierć męczeńską: św. Prymus i Felicyan, dziewice Wiktorya i Anatolia. Gdy św. Lucyna przeniosła ciało św. Pawła Apostoła z katakumb na swoją ziemię w pobliżu miejsca, gdzie był mieczem ścięty; — św. Korneliusz przeniósł ciało św. Piotra Apostoła w pobliże miejsca, gdzie był ukrzyżowany. Za to dekretem cesarskim Papież św. Korneliusz był wysłany na wygnanie do „Centum cellas”, czyli dzisiejszego miasta Civita- Vecchia we Włoszech i był mordowany, gdzie go pocieszał swemi listami posyłanymi do więzienia z Afryki św. Cypryan Biskup. Nakoniec, gdy nie chciał złożyć ofiary bałwanom, t. j. dla cesarskiego bóżka „Marsa”, był ściętym w 253 roku; ciało jego św. Lucyana z pomocą kleru pogrzebała na swej ziemi w pobliżu cmentarza św. Kalixta.