Święty Tymoteusz słynący w Kościele z wielkiej nauki i gorliwości o chwałę Bożą, był rodem z miasta Antyochii w Syryi. Przybył do Rzymu w IV wieku, za Papiestwa świętego Melchiada, i zamieszkał w domu świętego Sylwestra, który później został Papieżem. Oddał się całą duszą ogłaszaniu Ewangelii i nawracaniu pogan. Wkrótce też, z taką odwagą poświęcał się tym usługom, że go oskarżono przed Wielkorządcą Tarkwiniuszem, jako jednego z najgorliwszych chrześcijan. Ten kazał go uwięzić, po kilku dniach stawił przed sobą i użył wszelkich środków, aby go przywieść do odstępstwa wiary świętej. Gdy nie mógł tego dokazać,. kazał go zbić okrutnie i odprowadzić do więzienia. Długo go tam męczono głodem, a potem zaprowadzono do świątyni pogańskiej, aby ofiarę bożkom złożył. Święty, z największem oburzeniem odpowiedział, iż tego nigdy nie uczyni. Wtedy wydano go katom, którzy zadawszy mu najstraszniejsze męki, zanurzyli go w palące się wapno. Wszystko to przeniósł z niezachwianą stałością i na koniec został ścięty. Święty Sylwester skrycie zabrał jego ciało, a pewna pobożna chrześcijanka imieniem Teodora, ze czcią należną pochowała je w swoich ogrodach, przy drodze Ostyeńskiej, obok grobu świętego Pawła Apostoła, zkąd później przeniesiony został do kościoła tegoż Świętego.
* * *
Święty Hipolit był także jednym z wielkich świeczników Kościoła, tak ze swojej znakomitej nauki jaki świątobliwości. Żył w wieku trzecim. Godny uczeń świętego Klemensa Aleksandryjskiego, pozostawił wiele dzieł teologicznych pełnych głębokiej nauki, z których kilka przechowało się dotąd. Był Metropolitą
wszystkich kościołów w Arabii, a po pewnym czasie, zrzekłszy się tej godności udał się na pielgrzymkę do Rzymu, dla uczczenia grobów świętych Apostołów Piotra i Pawła. Papież święty Kalikst, zrobił go Biskupem Dyecezyi Porto, we Włoszech, i trzymał go ciągło przy swoim boku, używając do najważniejszych spraw Kościoła powszechnego. Wkrótce potem, Ulpian zamianowany przez cesarza Aleksandra Sewera Wielkorządcą miasta Rzymu, zawzięty wróg chrześcijan, uwięził Hipolita, a gdy ten stał wiernie przy wierze świętej, kazał go związanego wrzucić w rów napełniony wodą, gdzie utonął, poniósłszy męczeństwo roku Pańskiego 225.
Żywoty świętych Pańskich o. Prokopa kapucyna, str. 521-522