37. Św. Hormisdas, Papież i Wyznawca.
Żył około 523 roku. Z prowincyi ,,Campania”, syn Justa Frusinate, jednogłośnie wybrany z dyakona na Stolicę Apostolską w 7 dni po śm ierci św. Sym macha Papieża w 514 roku. Świat prawie cały chrześcijański wówczas był pod rządem czyli władzą królów barbarzyńskich lub heretyckich. Jako mąż zgoła Boży, swoją nieustannną troskliwością i pracą przez ośm lat doprowadził do jedności z Kościołem św. Rzymsko-katolickim wszystkie kościoły na Wschodzie, które były w odszczepieństwie 80 lat. Papież św. Hormisdas wystarał się o powrót Biskupów do Afryki, których Wandalowie barbarzyńscy wygnali na wyspę Sardynii; kazał spalić publicznie księgi heretyckie Manichejczyków; miał u monarchów wielkie poważanie i pisał wiele encyklik w sprawach Kościoła. Za staraniem Papieża św. Hormisdasa przyjął wiarę św. katolicką król Serbów Lazar i cały jego naród; temu Papieżowi król Francyi Klodoweusz przysłał złotą z brylantami koronę., Do św. Hormisdasa pisał powinszowanie z racyi wstąpienia jego na tron Papieski Arcybiskup św. Remigiusz, który został potem Delegatem Stolicy Apostolskiej na całą Francyę. Papież Hormisdas zabronił księżom odprawiać Mszę św. bez ubrania kościelnego i ornatu — a klerykom bez święceń spełniać jakiekolwiek funkcye duchowne pod wielką karą. Przywrócił pokój kościelny z cesarzem w Konstantynopolu i utrzymywał z Dworem Bizantyńskim przyjazne stosunki; spisał kanon ksiąg świętych i oddzielił od „apokryfów ”,wskazał dzieła Ojców Kościoła do czytania. Miał z legalnego małżeństwa przed wstąpieniem do stanu duchownego syna Sylweryusza, który później doszedł do godności papieskiej i został Świętym-Męczennikiem. Papież św. Hormisdas był wielkim jałmużnikiem dla biednych i na kościoły, mąż zgoła Opatrznościowy, umarł pełen zasług w 523 roku i pogrzebany jest na Watykanie.
Ks. Jan Domaszewicz, ,,Krótkie żywoty świętych" str. 67-68