Św. Rajnelda, Panna i Męczennica.
Rajnelda (czysta), była córką księcia, Witgera, i św. Amalii. Wychowana pobożnie przez świętą matkę, sama też od dziecka wyróżniała się cnotami i świętością. Dorósłszy, odprawiła pielgrzymkę do Ziemi świętej, z której przywiozła różne relikwie. Poświęciwszy się Bogu ślubem dziewiczości dozgonnej, Jemu postanowiła służyć wyłącznie. Dobra swe wszystkie rozdała ubogim i kościołom, a zatrzymała sobie tylko małą posiadłość w pobliżu miasteczka Sancten w Belgii i tam żyła jak pustelnica, poświęcając się na usługi chorych i opuszczonych. Oddana modlitwom i rozmyślaniu, starała się coraz większe czynić postępy w cnocie i doskonałości. Zdarzyło się, że dzikie hordy Fryzów i Sasów wpadły do kraju, niszcząc wszystko po drodze. Mieszkańcy okoliczni uciekli w popłochu, zaś święta zamknęła się w kościółku w Sancten. Dzicy barbarzyńcy wyłamali drzwi kościoła, oderwali Rajneldę od ołtarza, przy którym się modliła, za włosy wywlekli z kościoła i po dłuższych katuszach ucięli jej głowę dnia 16. lipca około r. 680. Równocześnie z nią ponieśli męczeństwo subdyakon Grymoald i sługa Gondulf; pierwszego ścięto, drugiemu zaś wbito trzy wielkie gwoździe w głowę.
Nauka: Święta Panna i męczennica, Rajnelda, jaśniała w szczególności blaskiem trzech cnót, o których tak powiada św. Hieronim: „Trzy są cnoty, bez których można coś zdziałać, ale nie można być uratowanym: Wiara, nadzieja i miłość. Wiarą zachowujemy to, cośmy zaczęli: nadzieja utrzymuje nas w wytrwałości, a w miłości dostępujemy dopełnienia."
Modlitwa: Boże, któryś św. Dziewicę, Rajneldę, palmą męczeństwa do Nieba doprowadził, dawszy jej za towarzyszów cierpienia śś. Grymoalda i Gondulfa, użycz, prosimy Cię, sługom Twym odpuszczenie wszystkich grzechów, aby za przyczyną tychże Męczenników od nieszczęść wszelkich byli oswobodzeni. Amen.
SKARBIEC ŚWIĘTYCH PAŃSKICH. str. 394-395
SKARBIEC ŚWIĘTYCH PAŃSKICH. str. 394-395