Ks. Piotr Skarga: Żywot świętego Anakleta.

ŻYWOT DWÓCH PAPIEŻÓW MĘCZENNIKÓW, które Kościół w tym

miesiącu święci: Piusa pierwszego 11 dnia, Anakleta dnia 13.

lipca. Pisany od Damaza, Platyny i z Pantyfikału Rzymskiego,

jako jest Tomo Concil. 1.

Anakletus narodu Greckiego z Aten miasta, z ojca Antyocha, siedział na papieztwie za czasów Trajana cesarza, po Klemensie uczniu Piotra świętego, którego samego ręką na kapłaństwo poświęcony był. Za jego czasów bardzo się rozmnażał Kościół Chrystusów, z świętych, pilnych i mądrych postępków jego na onym urzędzie. Między innymi porządkami postanowił aby biskup święcony nie był, jedno od trzech przynajmniej biskupów, ażeby inni kapłani i duchowni jawnie swoje poświęcenie brali, a włosów i brody nie zapuszczali. Na wierne też uczynił wyrok, aby po poświęceniu (Ciała i Krwi Chrystusowej,) darów onych wszyscy używali; a ktoby nie chciał, aby z kościoła wyrzucony był. Osobne pogrzeby Męczennikom świętym naznaczył i grób Piotra św. zbudował. Za jego czasów Trajanus cesarz widząc, jako się Kościół święty i wiara Chrystusowa szerzyła, zabijać i gubić wszystkie, chrześciany  kazał po wszystkiem państwie Rzymskiem; między którymi był Ignacy biskup Antyocheński, który w Rzymie do srogich lwów na rozdrapanie i pożarcie wrzucony jest i inni. A gdy bez liczby ludzi w onem okrucieństwie ginęło, Plinius secundus starosta, napisał list do cesarza Trajana, iż wiele tysięcy ludzi codziennie ginie, w których się żadne złoczyństwo nie znajduje i prawom się Rzymskim ubliżenie w nich nie dzieje; to tylko, iż się rano na śpiewanie jakiemuś Chrystusowi schodzą, lecz cudzołóstwa i innych grzechów między nimi nie masz. Onym listem wzruszony cesarz, szukać na śmierć chrześcian nie kazał, wszakże gdyby się sami wtrącali, karać  je kazał. Wtenczas Anakletus papież za prawdę, której uczył, zdrowie na męczeństwie położył: Pogrzebiony wedle Piotra św. leży; a Bogu na wysokości chwało na wieki, Amen.

Obrok Duchowny

O przodkowaniu Stolicy Rzymskiej, położę słowa tego wielkiego Męczennika, z listu jego trzeciego. Ten, prawi, przez święty i Apostolski Kościół Rzymski nie od Apostołów, ale od samego Pana Zbawiciela naszego przodkowanie otrzymał, i wysokość mocy nad wszystkiemi kościołami i nad trzodą wszystkiego ludu chrześciańskiego; tak jako sam rzekł Piotrowi św: ,,Tyś jest opoka, na tej opoce" etc. I niżej: W temże mieście Rzymskiem przydane jest towarzystwo św. Apostoła Pawła, naczynia wybranego, który jednegoż dnia z Piotrem za Nerona cesarza, sławną śmiercią ukoronowani są i miasto nad inne wszystkiego świata, obecnością i zwycięztwem swojem chwalebnem przełożyli. I niżej: Ta, prawi, Stolica Apostolska, głową i zawiasami wszystkich kościołów od samego Pana a nie od niego uczyniona jest, jako zawiasami drzwi się sprawują, tak poważnością Stolicy tej, wszystkie się kościoły z rozkazania Pańskiego rządzą. Póty są słowa tego świętego. Obaczże czytelniku, jako dawna jest nauka około zwierzchności Stolicy Rzymskiej.


Ks. Piotr Skarga ,,Żywoty Świętych Starego i Nowego Zakonu na każdy dzień T.II", str. 43