Przyczyny przyjmowania tego Sakramentu pod jednym przymiotem.

63. Pod jedną postacią wszyscy oprócz Kapłanów

przyjmować mają.

Co się zaś sposobu przystępowania tyczy, niechaj uczą Plebani, iż Kościół św. zakazał, aby żaden bez pozwolenia tegoż Kościoła (wyjąwszy Kapłanów, którzy ten Sakrament przy Mszy poświęcają) pod dwoma przymiotami tego Sakramentu przyjmować się nie ważył; chociaż bowiem Chrystus Pan mówi na ostatniej Wieczerzy najś. ten Sakrament w przymiotach chleba i wina ustanowił, i Apostołom tak rozdawał, jednak ztąd wnosić nie można, aby to P. i Zbawiciel nasz rozkazał, żeby wszystkim Chrześcianom ten Sakrament pod dwoma przymiotami dawany być miał. Albowiem tenże Pan, gdy o tym Sakramencie mówił, natychmiast jeden tylko przymiot często wspominał. I tak: Jeżeliby kto pożywał z tego chleba, żyć będzie na wieki. I znowu: Chleb, który ja dam, ciało moje jest na żywot światu. Kto będzie pożywał ten chleb: żyć będzie na wieki.

64. Przyczyny przyjmowania tego Sakramentu pod jednym przymiotem.

Wielkie zaś i zacne były przyczyny, które kościół św. przywiodły do tego, aby zwyczaj przyjmowania pod jednym przymiotem nietylko pochwalił, ale też i wyrokiem swoim potwierdził. Najprzód, strzedz się trzeba było, aby Krew Pańska nie wylała się na ziemię, czego trudno uchronić się można, zwłaszcza, gdyby wiele ludzi przyjmowało ten Sakrament. Powtóre, ponieważ ten Sakrament dla ludzi chorych zawsze powinien być gotowy, wielce się bać trzeba było, aby podobno wino nie skwaśniało, gdyby go długo chowano. Po trzecie, wielu takich znajduje się, którzy ani smaku winnego, ani woni jego, żadnym sposobem cierpieć nie mogą, przeto aby zdrowiu cielesnemu nie szkodziło, co dla zdrowia duchownego ludziom dane bywa, więc bardzo mądrze kościół ustanowił, aby pod jednym przymiotem chleba Chrześcianie ten Sakrament przyjmowali, Po czwarte, wiele jest krajów, które wina nie mają, ani go też bez wielkiego nakładu zkąd inąd sprowadzić  mogą. Naostatek, (co najbardziej należy do tej rzeczy,) potępić trzeba było kacerstwo onych ludzi, którzy powiadali, iż pod dwoma przymiotami nie był zupełny Chrystus, ale pod przymiotem chleba, ciało tylko bez krwi, pod przymiotem wina, krew tylko sama być miała. Aby więc praw da chrześciańskiej Wiary tern bardziej ludziom wszystkim pokazać się mogła, mądrze się to uczyniło, iż sposób przyjmowania pod jednym tylko przymiotem był ustanowiony. Są też jeszcze i drugie przyczyny zebrane od owych ludzi, którzy o tej rzeczy pisali, których jeżeli będzie potrzeba, używać mogą Plebani.


Katechizm Rzymski wg. uchwały św. Soboru Trydenckiego, str. 220-221