49.
Cud w Turynie.
Stolica Piemontu zasłużyła w szczęśliwszych czasach swej pobożności podzielać z kilku innymi grodami, chwalebną nazwę - miasta Najświętszego Sakramentu.
W 1453 roku, w skutek wojny pomiędzy Francuzami i ludami za-Alpejskimi, miasto Iviglio w Piemoncie zostało zrabowane; niestety! nie oszczędzano ani kościołów... i między innemi rzeczami skradziono puszkę z Przenajświętszym Sakramentem. Zdarzyło się, że wkrótce potem złoczyńcy ci, albo wspólnicy ich zbrodni, przejeżdżali przez miasto Turyn, prowadząc osła obładowanego skradzionemi rzeczami, między któremi znajdowała się puszka z Iviglio. Zaledwo przybyli na wielki plac przed kościołem świętego Sylwestra, - oto osioł w adoracyi upada na kolana ... a wnetże paki same się rozwiązują, otwiera się puszka, i jedyna Hostya św. jaka w niej była, w promiennej jasności ulatuje wysoko w powietrze...
Wszyscy obecni zdumieni i wzruszeni upadają na kolana; jeden z widzów, świątobliwy kapłan Bartłomiej Ciconico, daje znać Biskupowi Ludwikowi Romaguano, który przybywszy w procesyi z krzyżem z licznem duchowieństwem, modli się błagając Pana, aby się raczył zatrzymać w tem mieście; Mane nobiscum Domine! wołają wszyscy, i cały lud powtarza tę pokorną prośbę ... Wtenczas Najświętsza Hostya spuszcza się do kielicha biskupiego wśród radosnych okrzyków wiernych ... Wnetże się wznosi dziękczynny hymn ,,Te Deum laudamus", procesya wraca do kościoła katedralnego, gdzie cudowną Hostyą składają w bogato ozdobnem Cyboryum.
Dla uwieńczenia pamiątki tak dziwnego zdarzenia, zbudowano w kościele św. Sylwestra wspaniałą kaplicę Bożego-Ciała, gdzie na ścianie cud ten odmalowano, ustanowiono także Bractwo Przenajświętszego Sakramentu, aby przez nieustanną cześć i adoracyą wynagradzać Panu Jezusowi zniewagi, jakich-niestety! zbyt często doznaje w tym Sakramencie miłości.
Dla uwieńczenia pamiątki tak dziwnego zdarzenia, zbudowano w kościele św. Sylwestra wspaniałą kaplicę Bożego-Ciała, gdzie na ścianie cud ten odmalowano, ustanowiono także Bractwo Przenajświętszego Sakramentu, aby przez nieustanną cześć i adoracyą wynagradzać Panu Jezusowi zniewagi, jakich-niestety! zbyt często doznaje w tym Sakramencie miłości.
Zgodne świadectwa historyków, liczne dokumenta w oryginale zachowane w archiwum miasta stwierdzają tę opowieść.
Za dni naszych, w 1835 roku, święta Kongregacya Obrzędów upoważniła na ten dzień (6-go czerwca) pacierze kapłańskie, gdzie się znajduje opis tego cudu.
Cuda Boże w Przenajświętszym Sakramencie T. I przez O. G. Rossignoli, str.196-198
Cuda Boże w Przenajświętszym Sakramencie T. I przez O. G. Rossignoli, str.196-198