Wielki Czwartek



 Wielki Czwartek

Jezus wziął chleb, błogosławił, łamał go
i dawał uczniom Swoim mówiąc: ,,Bierzcie 
i jedźcie: to jest Ciał Moje." Mat. 26, 26

W dniu dzisiejszym obchodzi Kościół św. pamiątkę ustanowienia Najświętszego Sakramentu, tej najcudowniejszej tajemnicy miłości i miłosierdzia Bożego. Papieże i biskupi, cesarze i królowie naśladują w dniu  dzisiejszym wzniosły przykład pokory, dany| nam przez Boskiego Zbawiciela, który przed ustanowieniem tej świętej Wieczerzy, umył nogi uczniom Swoim. W pierwszym dniu Wielkanocnym udał się Jezus do Jerozolimy, ażeby spożyć ostatnią wieczerzę z uczniami Swymi. I rzekł im Jezus: „Pragnąłem wielce spożywać tę paschę z wami, pierwej aniżelibym cierpiał; bo zaprawdę powiadam wam, że odtąd nie będę więcej jeść z wami, ażby się wypełniło w Królestwie Bożem.“ Mówił tak, bo wiedział że nadchodzi godzina, w której miał opuścić świat ten, a odejść do Swej właściwej Ojczyzny. Po spożyciu baranka wstał Pan Jezus, przepasał się prześcieradłem, nalał wody do miski i począł umywać nogi uczniom Swoim. Umywszy wszystkim nogi, wdział na się wierzchnią suknię, usiadł powtórnie do stołu i rzekł im: „Wiecie wy, co wam uczyniłem? Wy Mnie nazywacie Panem i Mistrzem swoim i dobrze czynicie, bo jestem Nim. Jeżeli zaś Ja Pan i Nauczyciel wasz umyłem nogi wasze, więc i wy, Moi uczniowie powinniście jeden drugiemu nogi umywać, albowiem dałem wam przykład, abyście jakom Ja wam uczynił, tak i wy czynili. Potem wziął Pan Jezus chleb, dzięki czyniąc Ojcu niebieskiemu, błogosławił go, łamał i dawał uczniom Swoim mówiąc: „To jest Ciało Moje, które za was będzie wydanem .“ A wziąwszy kielich z winem pobłogosławił go i podał uczniom Swoim mówiąc: „ Bierzcie i pijcie z tego wszyscy: to jest krew Moja Nowego Testamentu, która za was i za wielu będzie wylaną na odpuszczenie grzechów. To czyńcie na Moją pamiątkę."

Modlitwa.


O Boże! który nam w Przenajświętszym Sakramencie pamiątkę Męki Twej pozostawiłeś,
daj nam prosimy Cię, ażebyśmy święte tajemnice Ciała i Krwi Twojej dostatecznie
czcić mogli, a błogich owoców odkupienia Twego zawsze doznawać mogli; przez
Ciebie, który żyjesz i królujesz z Bogiem po wszystkie wieki. Amen.

Rozmyślanie.

1) Dzień ten, oprócz Wielkiej Nocy, jest najważniejszym dniem całego Roku kościelnego. Pan Jezus bowiem przemienił chleb i wino w żywe Ciało i Krew Swoją, i Apostołom rozkazał czynić to samo na Jego pamiątkę, czyli ustanowił kapłaństwo, ustanowił Ofiarę Nowego Zakonu i Najświętszy Sakrament, dał przez to Kościołowi Swemu po wszystkie czasy kapłanów i wykonawców świętych tajemnic Boskich. Dał nam tern samem jedyną i prawdziwą Ofiarę, przez którą możemy Boga czcić, chwalić i wysławiać, czynić Mu dziękczynienie, sprawiedliwość Jego przebłagać, a łaskę i miłosierdzie
uprosić.

2) Nieskończona miłość Jezusa, nie ograniczała się na poświęceniu za nas życia, tj. Ciała i Krwi Swojej, lecz pozostawił nam wieczną pamiątkę Swej miłości, która aż do końca świata trwać będzie. O niepojęta miłości! Czyż odwzajemniamy Mu tę miłość również godną miłością? Czy staramy się obumrzeć grzechom, a żyć tylko dla Niego, dla naszego Zbawiciela?

3) „Czyńcie to na Moją pamiątkę", mówił Jezus; zachęca nas przezto do częstego przystępowania do Wieczerzy św. Lecz jakże czystem i nieskalanem powinno być serce nasze, jeżeli chcemy używać tej czystej i niebiańskiej Strawy. Przyrzeczmy ukochanemu Zbawicielowi, że od dzisiejszego dnia postaramy się przygotować godnie na przyjęcie Ofiary, oraz odwdzięczyć się za Jego nieskończoną ku nam miłość.


Ksiądz Ojciec Grozes T.J ,,Żywoty Świętych Pańskich" str. 203-205